بيمارستان های رشت

(سلسله خاطرات -27)

اولین بیمارستان شهر رشت در سال 1284ش. تاسیس گردید. بیمارستان پور سینا جزو بیمارستان های قدیمی این شهر شمرده می شود. این بیمارستان به طور رسمی در سال 1308ش. افتتاح گردید. بيمارستان توتونكاران واقع در خیابان نامجو، بيمارستان فوق تخصصی قلب دكتر حشمت واقع در خيابان هتل پامچال جاده تهران (بلوار امام خميني)، بيمارستان رازي (مركز مبارزه با سل) واقع در خيابان استقامت سردار جنگل و بيمارستان زايشگاه (الزهراء) واقع در روبروي ورزشگاه شهيد عضدي (شهيد بهشتي) از جمله بيمارستان هاي بزرگ و قديمي رشت هستند.

و اما بناي تعدادي ديگر از بيمارستان ها مانند: بیمارستان ولی عصر (عج) در خیابان پاسداران، بیمارستان سوانح سوختگی و جراحی ترمیمی ولایت در خیابان نامجو، بیمارستان بین المللی قائم (عج)، بیمارستان شفاء در خیابان 15 خرداد، بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) تامین اجتماعی بالاتر از میدان گیل، بیمارستان امیرالمومنین (ع) بالاتر از دادگستری، بیمارستان 17 شهریور واقع در خیابان نامجو و بیمارستان های خصوصی پارس، گیل گلسار و آریا، از مرکز درمانی هستند که در سال های اخیر همراه با توصیه جمعیت شهری احداث گردید.

در كنار اين بيمارستان ها، مراكز بهداشتي و درماني چندي از جمله درمانگاه رودبارتان، درمانگاه گلسار، درمانگاه سعدي، درمانگاه كوروش در خيابان تختي (كوروش)، مركز تخصصي 17 شهريور در فلكه فرهنگ و درمانگاه مركز بهداشت در خيابان آزادگان مشغول به ارائه خدامات بودند.

زنان گيلاني به ويژه بانوان رشتي خاطرات ويژه اي از بيمارستان زايشگاه رشت دارند. در این بیمارستان مرگ و مير مادران و نوزدان امري شايع بود. زايشگاه خصوصي فاميلي در اوايل خيابان طالقاني (بيستون) براي همين مقصود افتتاح گرديده بود. اما اين زايشگاه مخصوص ثروتمندان بود و عموم مردم راهي به آن نداشتند.

آسايشگاه معلولين و سالمندان در جنوب غربي شهر و در جاده جير ده (بلوار شیون فومنی) قرار داشت. اين آسايشگاه از چند قسمت تشكيل مي شد. بخشي مربوط به بيماران روان پريش و قسمتي ديگر مربوط به پيران از كار افتاده و قسمتي نيز از آن معلولين بود. رقت بار ترين بخش اين آسايشگاه قسمت بيماران روان پریش بود. در اين قسمت بيماران بخت برگشته در پشت ميله هاي فلزي با زنجير هاي آهني بسته شده بودند، و هر يك براي رهايي خود از محبس فرياد هاي گوش خراش سر مي دادند.

شهر باران ...