ارتباطات و رابطه اش با خودفراموشی

در عصر حاضر که به عصر اطلاعات نامیده می شود، هر شهروندی بدون زحمت می تواند از اخبار دور و نزدیک جهان باخبر شود، که البته در اهمیت و فایده دستگاه هایی که این اطلاعات را به ما می رسانند، و لزوم بخشی از این خبرها شکی نیست. اما در کنار این مزیت، این زیان معنوی و روحی را هم دارد که تشویش و اضطراب و پراکندگی حواس را در بسیاری از افراد به وجود می آورد، و جمعیت خاطر و آرامش را از انسان می گیرد. در نتیجه انسان عصر اینترنت و اطلاعات از بسیاری حوادث که به زندگی اش هیچ ارتباط ندارد، باخبر می شود، ولی از حال درون خویش و موقعیت والایی که در بین دیگر موجودات دارد، بی خبر است.

آری! سرگرمی روزانه و اخبار روزنامه، گران بهاترین سرمایه را که عمر و زمان گذرا است، چنان به خود اختصاص داده که فرصت نمی کنیم اندکی با خود خلوت کنیم و از احوال دل و روح خویش آگاه شویم؛ و و این همان معنی فراموشی است.

پس مقصود از خودفراموشی ازیادبردن واقعیتی است که از آن به من تعبیر می کنیم، و نشناختن ارزش انسانی خویشتن و استعدادهایی که آفریدگار حکیم در وجود ما به امانت نهاده است، و با بهره گیری از آن ها باید گوهر معرفت را به دست آوریم که در حیات جاودانی به کار می آید. حافظ شیرازی در این باره نیک سروده است:

گوهر معرفت اندوز که با خود ببری که نصیب دگران است نِصاب زر و سیم

-----------

رکنی یزدی، فاطمه، عرفان عملی در صحیفه سجادیه، (درآمد از دکتر محمدمهدی رکنی یزدی).

شهر باران ...